LPEP 2k8
LPEP – LaSallian Personal Effectiveness Program
Noong Mayo 7 at 8, ang buong College of Computer Studies ay nagkaroon ng LPEP. Ito ang tawag sa kadalasang freshmen orientation ng ibang mga unibersidad. Ang LPEP ay pinapangunahan ng mga LaSallian Ambassadors o LAmbs kung tawagin.
Dalawang araw ito at sa dalawang araw na ito, nasiyahan ako dahil ito ang nagpatunay na ako ay isa ng Lasalyano.
Nakasama ko agad ang block ko at sa tingin ko naman ay may makakasundo naman ako sa kanila. Ang LAmbs namin ay sila Ate Linette at Kuya Aldrich. Okay sila dahil sila buhay namin dahil ang tahimik ng block ko. Pero naniniwala akong maingay sila. Bigyan lamang sila ng kakaunting panahon. Oo, sila ang ginamit ko. Bakit? Kasi madaldal na ako at alam ko iyon.
Libre pagkain at inumin. Nature’s Harvest FAB! Iyan ang nag-sponsor ng aming mga inumin ng dalawang araw. Masarap naman. Lasang juice.
Tinuro ang Alma Mater Hymn, DLSU Cheers at ang mga dasal. Nakakapanibago lang at hindi na:
Leader: Mother Seton,
People: Pray for us!
Leader: God has done great things for us.
People: May God be forever praised. Alleluiah!
Isa pang nakakapanibago, hindi na:
In gold and green our banner waves
Amidst the crimson skies
As thousand melodious voices sing
Sweet hymn of unending pride
Across the fields and mountains roar
Strains(?) of care unending
For alma mater dear
Deep love and joy abounding
Each day, we’ll sing this sweet refrain
Unshaken and forever eal
We mightly(?) pledge with all our heart
Your name to fondly cherish.
Sa lahat ng pagbabago, mayroong hindi nagbago. Ang kulay LUNTIAN.
Balik ako sa simula. Balik sa wala. Balik sa walang buhay na pangalan. Oo, noong nasa sekondarya ako, may nakadikit na kung anu-ano sa pangalan ko, maganda man o hindi. Ngunit ngayong pagpasok ko sa mga pintuan ng La Salle, walang karugtong ang pangalan ko. Hindi nila ako kilala. Hindi nila alam kung saan ako magaling at kung saan ako mahina. Hindi nila alam kung kailan ako naiinis at kung kailan ako masaya.
At higit sa lahat, hindi nila alam na MADALDAL ako.
Pero sa lahat ng mga natutunan ko nung araw na iyon, ang pinakaimportanteng nailagay ko sa utak ko at malamang pati sa sarili ko, gagawin ko kung ano at sino ako. Hindi magpapanggap, hindi magkukunwari. KAYA KO ‘TO!
s20 nga pala ang block ko. Ayokong ilagay dito ang litrato namin dahil hindi ako sinama noong taong humawak ng telepono ko.
ooows? madaldal? o rly? talaga? hahaha.
wala lang. hindi ko pa rin nabasa whole entry na toh. patulog na ako e x) pero nagets ko point. LOL << excuses. 
i really can relate to this. =) lhat ngbago except sa GREEN. so true. see you. =)
psst… add kita sa weblist ko ah lol.